Unikalne walory fauny i flory kryje Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego, a szczególnie Rezerwaty Przyrody "Rezerwat Jezioro Gaudy" i "Rezerwat Czerwica", gdzie żyje orzeł bielik, gnieżdżą się kormorany i czaple siwe.

Ziemia suska obfituje także w zwierzynę łowną i znana jest w kręgach myśliwskich z bogatych terenów łowieckich.
Przybysze mogą obcować tu z naturą podczas spacerów, konnych przejażdżek, wycieczek rowerowych lub pływając łódką.

Stare aleje dębowe i lipowe prowadzące przez urozmaicony krajobraz polodowcowy - wiodą turystę do pojedynczych kompleksów parkowo - pałacowych na spotkanie z przyrodą i ciekawą historią okolic Susza.

Pierwsze wzmianki o osadzie Susz pochodzą zKościół z XIV wieku w Suszu 1305 roku. Nazwa wywodzi się od pruskiego imienia Suse. Po lokacji na prawie chełmińskim, która przypada na lata 1305 - 1310 miasto otrzymało nazwę niemiecką Rosenberg.

W latach 1521 - 1946 Susz był miastem powiatowym. Mimo zniszczeń wojennych, po II wojnie światowej zachował Susz czytelny, nawarstwiający się historycznie układ przestrzenny. Stare miasto powstałe w XIV wieku, o kolistym kształcie - wynikającym z ukształtowania terenu, z kwadratowym rynkiem po środku (dawniej z ratuszem i ławami kupieckimi) do dziś przyciąga turystę detalami zachowanej architektury.

Charakterystycznym elementem architektonicznym miasta jest położony we wschodniej części Starego Miasta kościół z przełomu XIV/XVII wieku pod wezwaniem Św. Antoniego, w którym znajdują się zabytkowe renesansowe ołtarze. Na obszarze Starego Miasta trwa obecnie odbudowa. Niebawem rynek zostanie otoczony kamieniczkami, z ciągiem usługowo-handlowym, nawiązującymi do historycznej zabudowy miasta.

(Fot. By Rimantas Lazdynas - Praca własna, Domena publiczna)